This Week with Huzur

Huzur (aba) wyjaśnił, że choć pamięć i zdolność uczenia się mogą naturalnie słabnąć wraz z wiekiem, człowiek nigdy nie powinien przestać dążyć do wiedzy. Ciągłe uczenie się utrzymuje umysł w aktywności i zapobiega upadkowi psychicznemu. Odwołał się do wskazówek Mesjasza Obiecanego (as), który wyjaśnił, że wiedza zdobyta w młodości pozostaje głęboko zakorzeniona, natomiast w późniejszych latach pamięć może słabnąć. Huzur (aba) powiedział, że Święty Prorok Muhammad (sa) powiedział: '...że należy nieustannie dążyć do wiedzy od kołyski (od czasu, gdy dziecko jest w kołysce) aż do grobu.' 'Celem było, aby wiedza była nieustannie zdobywana i rozszerzana.' Huzur (aba) wyjaśnił, że kiedy człowiek nieustannie się uczy i ćwiczy swój umysł, Allah również daje mu zdolności i ostrość intelektu. Dalej powiedział, że wielu specjalistów, takich jak lekarze i chirurdzy, pozostają wysoce efektywni nawet gdy są w wieku 50 lat, ponieważ nieustannie aktualizują swoją wiedzę i dostosowują się do nowych osiągnięć. W przeciwieństwie do tego, gdy ludzie przestają używać swoich umysłów i stają się nieaktywni, szybciej dochodzi do upadku. Huzur (aba) powiedział: 'Tak, to prawda, że pamięć słabnie nieco, ale jeśli całkowicie przestaniesz jej używać, wtedy zaczyna się rdzewiać. Dlatego nie pozwól, aby na niej osiadł rdzeń. Nieustannie pogłębiaj swoją wiedzę, nieustannie ją rozwijaj i dążyć do wszelkich możliwych postępów. Człowiek nigdy nie powinien się męczyć.'

Huzur (aba) wyjaśnił, że Islam zachęca do dążenia do wiedzy i zadawania pytań, szczególnie w odniesieniu do zagadnień, które powiększają zrozumienie i wzmacniają wiarę. Jednak istnieje różnica między korzystnymi pytaniami a tymi, które mogą prowadzić człowieka do niepotrzebnego zamieszania lub duchowej trudności. Odnosząc się do przykładu Proroka Noego (as), Huzur (aba) wyjaśnił, że Allah nie zakazywał całkowicie pytań, ale raczej poprawiał pytanie związane z sprawą wykraczającą poza wiedzę człowieka i bożą mądrość. Wyjaśnił również, że w niektórych sprawach religijnych, szczególnie tych dotyczących bożego prawa, ludzie powinni unikać nadmiernego zadawania pytań, które mogą stwarzać niepotrzebne trudności lub odciągnąć ich od posłuszeństwa. Jednocześnie Huzur (aba) podkreślił, że w sprawach doczesnych i w dążeniu do wiedzy, zadawanie pytań jest niezbędne. Islam uczy wierzących, aby przez całe życie dążyli do wiedzy, a dzieci szczególnie powinny być zachęcane do pytania 'dlaczego?', aby wiara mogła być wyjaśniana z mądrością i rozumem, a nie ze ślepą posłuszeństwem. Huzur (aba) ponadto porządził rodzicom i starszyznom, aby wzmacniali swoje własne zrozumienie religijne, aby byli w stanie właściwie odpowiadać na pytania. Zwykłe mówienie młodym ludziom, aby nie zadawali pytań, może stworzyć wrażenie, że religia nie ma odpowiedzi, natomiast Islam zapewnia wskazówki wsparte wiedzą i rozumowaniem.

Huzur (aba) powiedział, że złe oko jest rzeczywistością i może wpływać na ludzi, jak to jest uznane w nauczaniach islamskich. Stwierdził, że nie ma nic dziwnego w tym, ponieważ intensywna zawiść, podziwu lub negatywna uwaga czasami mogą mieć szkodliwe skutki. Huzur (aba) powiedział, że Islam uczy wierzących, aby pamiętali o Allahu podziwiając błogosławieństwa i aby unikali pychy lub zarozumiałości. Odwołał się do przykładu rolnika, który przypisuje sukces wyłącznie sobie, zapominając o Allahu, po czym może nastąpić nieszczęście. Dlatego wierzeń są nauczani, aby uznać, że wszystkie błogosławieństwa pochodzą od Allahu i aby szukać Jego ochrony. Huzur (aba) powiedział, że nawet spojrzenie samej osoby może rzucić złe oko. 'W Hadisach wspomina się, że nawet spojrzenie matki na swoje dziecko może mieć wpływ. Kiedy matka zaczyna myśleć, wychowywałam to dziecko w taki i taki sposób, zrobiłam to i tamto i jej spojrzenie wpływa na dziecko – albo dziecko się rozchoruje, albo jego moralność się pogarsza, albo dzieją się podobne rzeczy. Dlatego ludzie mogą być dotknięci złym okiem i lekarstwo na to jest takie, że należy się modlić do Allahu i szukać schronienia u Allahu Wszechmogącego, aby On chronił cię od wszelkiego zła.' Huzur (aba) wyjaśnił również, że zawiść czasami może motywować ludzi do szkodliwego zachowania, dlatego Święty Koran uczy modlitwy o ochronę przed szkodą zazdrosnych. Lekarstwo na złe oko zatem leży w modlitwie, wspomnieniu Allahu i szukaniu u Niego schronienia. 'Allah nauczył nas modlitwę w Świętym Koranie w ostatnich rozdziałach.' Podał również odniesienie do tego, co powiedzieli pierwszy i drugi Khalifatul Masih na temat tego i przykład dotyczący Maulany Rajekiego Sahiba. Huzur (aba) ostrzegał również przed przesądami i nieuczciwymi praktykami dotyczącymi amuletów, talizmanów, magii i tak zwanych uzdrowicieli duchowych, którzy oszukują ludzi, szczególnie mniej wykształconych, poprzez strach i manipulację. Wyjaśnił, że niektóre osoby używają sztuczek, aby przekonać ludzi, że są pod zaklęciami lub wpływem nadprzyrodzoności.

Huzur (aba) powiedział, że koraniczne polecenie 'podróż po Ziemi' nie chodzi jedynie o turystykę czy przyjemność, ale o rozmyślanie nad znakami stworzenia Allahu i uczenia się lekcji ze wzrostu i upadku narodów. Powiedział, że podczas podróży należy obserwować piękno i wunderbar stworzenia, takie jak góry, oceany, lasy, rzeki i krajobrazy, a następnie rozmyślać nad mocą i mądrością Allahu przejawianą w nich. Takie rozmyślanie wzmacnia poznanie Boga i pogłębia duchowość. Huzur (aba) dalej powiedział, że podróż powinna skłonić człowieka do studiowania historii i losu przeszłych narodów, które stawały się aroganckie, odrzucały boskie wskazówki lub popełniały niesprawiedliwość. Starożytne ruiny i zniszczone cywilizacje służą jako przypomnienia, że żadna moc doczesna nie trwa wiecznie. Podał przykłady takie jak Faraon i inne narody, których pycha i ucisk ostatecznie doprowadziły do ich upadku. Huzur (aba) powiedział dalej, że celem tych wersetów jest wyciągnięcie lekcji moralnych i duchowych z historii, współczesnych wydarzeń na świecie i nawet upadku potężnych społeczeństw. Wierzący powinien zatem podróżować ze zrozumieniem, pokorą i świadomością Allahu, raczej niż postrzegać podróż czysto jako rozrywkę. Huzur (aba) odwołał się do wskazówek Świętego Proroka Muhammada (sa), który nauczył, że gdy wierzeń czytają wersety o błogosławieństwach bożych, powinni się modlić, aby być wśród tych, którzy je otrzymują, a gdy czytają o karze, powinni szukać przebaczenia i ochrony od Allahu.

Huzur (aba) powiedział, że brak zgodności między przedstawicielami stanowisk a członkami Jama'atu często wynika z tego, że relacje stają się czysto administracyjne, a nie osobiste i współczujące. Podkreślił, że funkcjonariusze nie powinni podchodzić do członków tylko wtedy, gdy zbierają składki, zapraszają ich na imprezy lub dyskutują o sprawach organizacyjnych. Zamiast tego powinni budować szczere, opiekuńcze i braterskie relacje poza oficjalnymi obowiązkami. Kiedy członkowie czują się rzeczywiście cenieni i opiekowani, naturalne dochodzi do rozwoju silniejszego zaufania i przywiązania. Huzur (aba) podkreślił, że życzliwość, współczucie i osobiste połączenie są niezbędnymi cechami dla przedstawicieli stanowisk. Jeśli członkowie widzą, że funkcjonariusze rzeczywiście dbają o ich dobrobytu, będą bardziej восприимчиви i kooperatywni. Jednakże, jeśli przywódcy podchodzą do ludzi jedynie w celu sprawowania władzy lub stawiania wymagań, może się rozwinąć dystans i uraza. Huzur (aba) odwołał się do przykładu ze Świętego Koranu dotyczącego Proroka Abrahama (as), wyjaśniając, że ludzie są przyciągani poprzez miłość, szkolenie i przywiązanie. Prawdziwe przywództwo zatem opiera się na czułości, szkoleniu moralnym i szczerym zatroskaniu, a nie tylko na władzy.