This Week with Huzur

Huzur (aba) wyjaśnił, że chociaż niektóre dzieci mogą oddalić się od wiary, rodzice powinni najpierw zastanowić się nad własnym wychowaniem i uznać, że każda rodzina doświadcza wyzwań. Tarbiyyat to ciągły, trwający całe życie proces, który zaczyna się we wczesnym dzieciństwie poprzez pomaganie dzieciom zrozumieć nie tylko to, że są muzułmanami i Ahmadijczykami, ale także dlaczego są muzułmanami i Ahmadijczykami, jaki jest ich cel w życiu oraz jakie są wyróżniające się nauki i cele Ahmadiyyatu.

Huzur (aba) podkreślił, że oboje rodzice muszą cierpliwie odpowiadać na pytania swoich dzieci, rozwijać ich wiarę wiedzą i wpajać silne wartości religijne od najmłodszych lat. Samo zachęcanie do zewnętrznych praktyk, takich jak sporadyczne ofiarowywanie modlitw czy uczęszczanie do meczetu i na wydarzenia Dżamaat, nie jest wystarczające bez głębszego zrozumienia wiary i celu.

Huzur (aba) poradził rodzicom, aby uczciwie ocenili własne niedociągnięcia i poprawili się, ponieważ skuteczne szkolenie moralne zaczyna się od samoreformacji. Zauważył również, że duchowe wychowanie dzieci stało się trudniejsze w dzisiejszym społeczeństwie z powodu powszechnego wpływu mediów społecznościowych i rosnącej ekspozycji na wpływy zewnętrzne.

Na koniec podkreślił, że rodzice muszą wzmacniać więzi rodzinne, poświęcając czas swoim dzieciom i małżonkowi, dając pozytywny przykład swoim postępowaniem i demonstrując wartości islamskie w życiu codziennym, ponieważ praktyczny przykład jest najpotężniejszym środkiem Tarbiyyatu. Huzur (aba) powiedział: „Tarbiyyat nie jest zadaniem na jeden dzień.”

Huzur (aba) wyjaśnił, że wahanie w pisaniu do Kalifa często jest niczym innym jak wymówką, ponieważ ci, którzy naprawdę chcą pisać, po prostu to robią. Poradził, że Szatan często oszukuje ludzi pozornie cnotliwymi myślami, używając pozornej dobroci, aby odsunąć ich od prawdziwych czynów prawości. Przytoczył przykład Adama (as), którego Szatan zwiódł, przedstawiając nieposłuszeństwo jako coś korzystnego. Święty Koran odnotowuje ten incydent, aby nauczyć, że wszystko, co powstrzymuje osobę od wykonania dobrego uczynku, nawet jeśli wydaje się uzasadnione lub w dobrej wierze, jest ostatecznie szkodliwe.

Huzur (aba) podkreślił, że każdy, kto jest pobłogosławiony więzią Kalifatu, powinien starać się utrzymać tę relację żywą i nigdy nie dopuszczać, aby niepotrzebne wahania ją osłabiały. Zamiast szukać wymówek, należy uczciwie skonsultować się z własnym sumieniem. Odwołując się do wskazówek Proroka Muhammada (sa), przypomniał, że w takich sprawach osoba powinna szukać osądu własnego serca, które poprowadzi ją do tego, co słuszne. Huzur (aba) zakończył słowami: „Więc nie pytaj mnie; zapytaj swoje własne serce.”

Huzur (aba) wyjaśnił, że rada jest chętniej akceptowana, gdy jest udzielana z mądrością, życzliwością i zrozumieniem psychologii człowieka, a nie jako krytyka. Dzieci powinny być wychowywane z szacunkiem do swojej wiary, tak aby naturalnie rozwijały ciekawość, zadawały pytania i stawały się bardziej otwarte na wskazówki.

Huzur (aba) podkreślił, że błędy popełniają zarówno dorośli, jak i dzieci, a Allah nakazał wierzącym udzielać rad w najlepszy możliwy sposób. Prorok Muhammad (sa) dał doskonały przykład, korygując ludzi delikatnie i pozytywnie ich zachęcając, zamiast strofować. Huzur (aba) podał przykład w pełnej odpowiedzi w programie.

Huzur (aba) dalej wyjaśnił, że rodzice powinni unikać narzucania praktyk religijnych siłą, ponieważ często prowadzi to do urazy i oddala młodych ludzi zarówno od religii, jak i od Dżamaatu. Zamiast tego powinni brać pod uwagę wiek dziecka, jego okoliczności i potrzeby emocjonalne, stosując najbardziej odpowiednie podejście, aby je zachęcić.

Huzur (aba) poradził, aby sami rodzice przeszli szkolenie w zakresie rozumienia psychologii dzieci poprzez seminaria i wskazówki od doświadczonych osób i profesjonalistów. Przede wszystkim podkreślił, że osobisty przykład jest najskuteczniejszą formą tarbiyyatu. Kiedy dzieci widzą, że ich rodzice regularnie ofiarowują modlitwy, recytują Święty Koran i praktykują swoją wiarę szczerze, są znacznie bardziej skłonne do przyjęcia tych nawyków. Huzur (aba) w zasadzie powiedział, że nie jest to wiek, w którym ludzi można reformować siłą, ale mądrością, współczuciem i wzorowym postępowaniem.

Huzur (aba) wyjaśnił, że głęboka i trwała miłość do Kalifatu jest pielęgnowana poprzez odpowiednie wychowanie moralne i duchowe od wczesnego dzieciństwa. Kiedy dzieci są wychowywane z prawdziwymi wartościami religijnymi, ich związek z Kalifatem rozwija się naturalnie i pozostaje silny przez całe życie, odzwierciedlając się w ich postępowaniu i gotowości do utrzymywania relacji z Kalifem.

Huzur (aba) przestrzegał przed narzucaniem dzieciom praktyk religijnych siłą lub wiązaniem wiary z ambicjami światowymi, ponieważ może to sprawić, że pragnienia materialne będą miały pierwszeństwo i ostatecznie osłabią ich przywiązanie do religii.

Huzur (aba) podkreślił, że fundamentem miłości do Kalifatu jest miłość do Allaha i Jego Wysłannika (sa). Gdy dzieci rozwiną szczerą relację z Allahem i zrozumieją nauki Islamu, posłuszeństwo Kalifatowi następuje naturalnie, ponieważ jest zakorzenione w wskazówkach Świętego Koranu. Dlatego miłość do Kalifatu nie powinna być traktowana jako oddzielny cel, ale jako naturalny wynik serca mocno zakorzenionego w wierze, oddawaniu czci i oddaniu Allahowi.

Huzur (aba) poradził, że jeśli rodziny mają możliwość przeniesienia się w miejsce, gdzie mogą swobodniej praktykować swoją wiarę, powinny to rozważyć, pod warunkiem, że najpierw zabezpieczą odpowiednie zatrudnienie.

Huzur (aba) wyjaśnił, że tam, gdzie przepisy tymczasowo wymagają od dziewcząt lub kobiet usunięcia hidżabu w określonych sytuacjach, takich jak niektóre szkoły czy miejsca pracy rządowej, powinny one przestrzegać tego tylko przez czas trwania tego wymogu prawnego. Poza tymi miejscami lub gdy okoliczności obowiązkowe przestaną obowiązywać, powinny ponownie założyć hidżab. Ta zasada dotyczy również profesjonalistów, takich jak lekarze, pielęgniarki i pracownicy rządowi pracujący pod podobnymi ograniczeniami.

Huzur (aba) dalej podkreślił znaczenie zapewnienia dzieciom silnego wychowania moralnego i duchowego od najmłodszych lat, aby zrozumiały powody takich tymczasowych ustępstw i nie rozwijały poczucia niższości ani zamieszania co do swojej wiary. Takie tymczasowe podporządkowanie w sytuacji prawdziwego przymusu nie jest hipokryzją, lecz uzasadnioną koniecznością uznawaną w Islamie.

Huzur (aba) wyjaśnił, że szczere Istighfar i prawdziwe przebaczenie powinny stopniowo usuwać uczucia bólu i urazy z serca. Allah nakazuje wierzącym przebaczać innym, a prawdziwa prawość osiągana jest tylko wtedy, gdy przebaczenie pochodzi z serca, a nie tylko z języka.

Huzur (aba) poradził, że utrzymujący się ból często wynika z osobistych oczekiwań wobec innych. Kiedy człowiek pokłada całą nadzieję tylko w Allahu, działania innych tracą swoją moc zakłócania spokoju serca. Przebaczenie wyłącznie dla Allaha przynosi ogromną nagrodę duchową i pozwala osobie wznieść się ponad gorycz.

Huzur (aba) odniósł się do wskazówek Proroka Muhammada (sa), który nauczał, że ci, którzy nadal okazują życzliwość ludziom pomimo złego traktowania, pozostają pod łaską Allaha, podczas gdy aniołowie modlą się za nich. Jednak jeśli odpowiedzą tą samą surowością, tracą to szczególne duchowe wsparcie. Huzur (aba) przytoczył również przykład Hazrat Abu Bakra (ra), którego Prorok Muhammad (sa) chwalił za milczenie w obliczu obelg, wyjaśniając, że aniołowie odpowiadali w jego imieniu, dopóki on nie postanowił odpowiedzieć.

Huzur (aba) zakończył, zachęcając do ciągłej modlitwy, szczególnie podczas Sadżdży, prosząc Allaha o oczyszczenie serca z wszelkiej urazy i żalu. Poprzez szczerą suplikację, przebaczenie dla Allaha i całkowite zaufanie Jemu, wewnętrzny spokój stopniowo zastąpi ból przeszłych niesprawiedliwości. Huzur (aba) zakończył, mówiąc: „Powinniście modlić się o to codziennie, przynajmniej raz podczas modlitwy padnijcie na twarz, mówiąc: 'O Allahu Wszechmogący, usuń z mojego serca wszelkie urazy i żale wobec ludzi.'”

Huzur (aba) podkreślił, że rodzice muszą najpierw dać szczery osobisty przykład, z pewnością żyjąc swoją islamską tożsamością zarówno w domu, jak i w społeczeństwie. Dzieci, które widzą, jak ich rodzice konsekwentnie praktykują swoją wiarę, są bardziej skłonne do rozwijania pewności co do własnej tożsamości religijnej.

Huzur (aba) poradził rodzicom, aby stworzyli kochające środowisko domowe, w którym regularnie dyskutuje się o Islamie, włączając w to Święty Koran, Allaha, Proroka Muhammada (sa), Mesjasza Obiecanego (as), Kalifat i nauki Dżamaatu. Codzienne rozmowy, wraz z możliwością zadawania pytań przez dzieci, pomagają wzmocnić ich zrozumienie i przekonanie.

Huzur (aba) zachęcił również rodziny do regularnego oglądania i omawiania programów takich jak streszczenia Piątkowego Kazania i „Ten tydzień z Huzurem”, wyjaśniając, że takie wspólne uczenie się ma pozytywny wpływ na duchowy rozwój dzieci.

Huzur (aba) dalej podkreślił znaczenie pomagania dzieciom zrozumieć, co to znaczy być muzułmaninem Ahmadijczykiem, i zachęcania ich do dumy ze swojej wiary. Kiedy rodzice z miłością angażują swoje dzieci w te dyskusje i budują ich pewność siebie poprzez wiedzę i osobisty przykład, wszelkie uczucia niepewności lub wahania co do ich tożsamości religijnej stopniowo znikną.

Huzur (aba) wyjaśnił, że nawet jeśli osoba nie jest w stanie w pełni się skoncentrować podczas choroby lub stresu, powinna kontynuować odmawianie przepisanych modlitw, ponieważ koncentracja stopniowo rozwija się poprzez wytrwałość. Nawet niewielka ilość skoncentrowanego wspominania jest wartościowa i konsekwentnie prowadzi do większej uwagi w oddawaniu czci.

Huzur (aba) podkreślił, że modlitwa sama w sobie jest źródłem uzdrowienia duchowego i fizycznego. Odwołując się do incydentu z życia Mesjasza Obiecanego (as), Huzur (aba) wyjaśnił, że podczas ciężkiej choroby Allah nauczył go modlitwy, którą odmawiał i dzięki łasce Allaha wyzdrowiał. To pokazuje uzdrawiającą moc szczerej suplikacji i wspominania Allaha. Modlitwa brzmiała: „Święty jest Allah i godny wszelkiej chwały, Święty jest Allah Wielki, ‘O Allahu, obdarz Swoimi błogosławieństwami Muhammada i lud Muhammada.’”

Huzur (aba) dalej poradził, że ci, którzy są chorzy, mogą kontynuować recytowanie Durood Sharif nawet leżąc, ponieważ jest to sposób na osiągnięcie błogosławieństw i uzdrowienia. Zamiast porzucać modlitwę z powodu trudności w koncentracji, należy kontynuować z jakimkolwiek możliwym poziomem skupienia, ufając, że wytrwałość wzmocni zarówno czyjeś oddanie, jak i stan duchowy z biegiem czasu.

Huzur (aba) poradził, aby zamiast denerwować się lekceważącymi treściami w Internecie, Ahmadijczycy wzmocnili swoją wiedzę, aby mogli z pewnością i mądrością odpowiadać na zarzuty. Zamiast milczeć i cierpieć, powinni odpowiadać dokładnymi, dobrze uzasadnionymi odpowiedziami, angażując się bezpośrednio tam, gdzie pojawiają się zarzuty, aby inni również mogli skorzystać z wyjaśnień.

Huzur (aba) podkreślił, że takie odpowiedzi powinny być zawsze udzielane z łagodnością, cierpliwością i szacunkiem, unikając surowości lub niestosownego języka, ponieważ te cechy lepiej odzwierciedlają prawdziwe nauki Islamu.

Huzur (aba) dalej poradził, aby oprócz wysiłków intelektualnych, wierzący zwracali się do modlitwy i często recytowali Durood Sharif. Składanie pozdrowień Prorokowi Muhammadowi (sa) przynosi duchowe błogosławieństwa, zyskuje boską nagrodę i pomaga przynieść pokój i siłę sercu podczas takich prób.

Huzur (aba) wyjaśnił, że nękanie to powszechny problem, który dotyka dzieci ze wszystkich środowisk i może mieć poważne konsekwencje emocjonalne i psychologiczne. Rodzice powinni zatem stworzyć ciepłe i ufne środowisko domowe, w którym dzieci czują się komfortowo dzieląc się swoimi codziennymi doświadczeniami i obawami.

Huzur (aba) poradził rodzicom, aby codziennie rozmawiali z dziećmi, uważnie słuchali ich doświadczeń i doradzali im, jak najlepiej reagować. Tam, gdzie to możliwe, należy zachęcać dzieci do ignorowania drobnych incydentów, ale jeśli nękanie stanie się poważne, rodzice powinni niezwłocznie zaangażować szkołę, aby podjęto odpowiednie działania.

Huzur (aba) podkreślił, że kiedy dzieci wiedzą, że ich rodzice naprawdę się o nich troszczą, słuchają ich i wspierają, rozwijają większą pewność siebie i odporność. Rodzice powinni inspirować je do odwagi, przypominając, że nie powinny być przytłoczone zachowaniem innych, ale powinny wzrastać w pewności siebie i sile charakteru.

Huzur (aba) ostrzegł również przed lekceważeniem obaw dziecka, zauważając, że brak słuchania może sprawić, że dzieci poczują się izolowane i doprowadzić do poważnych szkód psychologicznych. Utrzymując otwartą komunikację i poważnie traktując ich obawy, rodzice mogą pomóc chronić swoje dzieci przed szkodliwymi skutkami nękania. Huzur (aba) podał również przykład dziewczynki z Niemiec, która była nękana w szkole, zgłosiła to rodzicom, ale oni nie zwrócili uwagi na jej obawy i zmusili ją do uczęszczania do szkoły.

Huzur (aba) wyjaśnił, że dopuszczalne jest zapisywanie dzieci do prywatnej szkoły muzułmańskiej niebędącej Ahmadiją, jeśli zapewnia ona lepsze środowisko moralne i islamskie oraz nie promuje nauk nieislamskich. Jednak rodzice powinni zachować czujność, aby ich dzieci nie były pod wpływem wierzeń lub ideologii, które są sprzeczne z naukami Ahmadiyya Muzułmańskiej Wspólnoty, w szczególności jakiejkolwiek wrogości wobec Dżamaatu.

Huzur (aba) dalej poradził, że tam, gdzie nie ma odpowiedniej szkoły islamskiej i dzieci muszą uczęszczać do innych szkół, główna odpowiedzialność za ich wychowanie religijne spoczywa na rodzicach. Ojcowie i matki powinni codziennie spędzać czas ze swoimi dziećmi, omawiając ich doświadczenia, otwarcie odpowiadając na ich pytania i wyjaśniając nauki islamskie z mądrością i pewnością. Rodzice powinni również pomagać swoim dzieciom zrozumieć powody wartości islamskich i prowadzić je w rozróżnianiu między tym, co jest korzystne, a tym, co jest szkodliwe.

Huzur (aba) podkreślił, że rodzice nigdy nie powinni czuć się zawstydzeni, rozmawiając o sprawach wiary ze swoimi dziećmi. Utrzymując otwartą komunikację i zapewniając jasne, pełne miłości wskazówki, mogą wzmocnić zrozumienie Islamu u swoich dzieci i pomóc im pozostać niezłomnymi w swoich wierzeniach niezależnie od środowiska edukacyjnego.

Huzur (aba) wyjaśnił, że ofiara finansowa jest istotną częścią wiary i wymaga od wierzących postawienia sprawy Allaha ponad osobiste wygody i zbędne wydatki. Chociaż należy brać pod uwagę prawdziwe trudności finansowe, wiele osób jest w stanie dokonać poświęceń, mądrze planując budżet i zmniejszając niepotrzebne wydatki. Huzur (aba) powiedział: „Musicie zobaczyć, jak możecie zaspokoić swoje potrzeby doczesne, a także czynić dobro. ‘Nigdy nie osiągniecie prawości, chyba że wydacie z tego, co kochacie; (Święty Koran 3:93) Dobroć i cnota mogą być osiągnięte tylko wtedy, gdy wydajecie z tego, co kochacie.”

Huzur (aba) poradził, aby wierzący najpierw planowali swoje finanse, spełniając swoje niezbędne obowiązki, a następnie świadomie przeznaczali część swoich dochodów dla Allaha. Odzwierciedla to zaufanie do obietnicy Allaha, że ci, którzy wydają na Jego sprawę, zostaną nagrodzeni i wynagrodzeni w sposób, którego mogą się nie spodziewać.

Huzur (aba) odniósł się do wielu relacji otrzymanych od członków Dżamaatu z Afryki, którzy pomimo ograniczonych środków, składali ofiary finansowe, a następnie byli świadkami błogosławieństw Allaha poprzez nieoczekiwane zaopatrzenie i poprawę ich sytuacji. Te doświadczenia, wraz z naukami Świętego Koranu, Proroka Muhammada (sa) i Mesjasza Obiecanego (as), wzmacniają wiarę w błogosławieństwa ofiary.

Huzur (aba) powiedział, że dzielenie się takimi rzeczywistymi przykładami z tymi, którzy się wahają, może ich zainspirować do zaufania obietnicom Allaha i doświadczenia błogosławieństw towarzyszących szczerej ofierze finansowej.

Huzur (aba) wyjaśnił, że postęp duchowy i obowiązki doczesne nie wykluczają się wzajemnie. Islam uczy wierzących, aby spełniali zarówno swoje obowiązki wobec Allaha, jak i obowiązki wobec swojej rodziny i społeczeństwa, nie zaniedbując żadnego z nich.

Huzur (aba) podkreślił, że pięć codziennych modlitw powinno pozostać podstawą relacji wierzącego z Allahem, niezależnie od tego, jak intensywne staje się życie. Cytując powiedzenie Mesjasza Obiecanego (as), „Haath ba-kar, dil ba-yar” („to znaczy, że wasze ręce mogą pracować, ale serce pozostaje z Bogiem”), Huzur (aba) przypomniał wierzącym, aby ich serca były związane z Allahem nawet podczas wykonywania codziennych zadań.

Huzur (aba) dalej poradził, aby wykorzystywać ciche momenty, takie jak w nocy, na dobrowolne modlitwy, jednocześnie pamiętając o Allahu przez cały dzień, recytując suplikacje i Durood Sharif podczas zwykłych czynności. Utrzymywanie stałego wspominania Allaha obok codziennych obowiązków wzmacnia duchowość i pogłębia relację z Bogiem. Huzur (aba) zakończył, podkreślając, że duchowy postęp osoby jest w dużej mierze kształtowany przez jej sposób myślenia i szczerą intencję, aby Allah pozostał w centrum jej życia.